ปักกิ่ง Pekingese

ลักษณะภายนอก

สุนัขพันธุ์ปักกิ่งมีลำตัวค่อนข้างยาว ส่วนหน้าเป็นทรงลูกแพรหนัก และมีส่วนท้ายลำตัวเบา ลักษณะการวิ่งไม่รีบร้อนและสง่างาม ขนชั้นในหนาในขณะที่ขนชั้นหนอกหยาบ ยาว และตรง ยาวออกมาจากลำตัวของสุนัข มีขนแผงคอรอบบริเวณไหล่ ลักษณะที่เหมือนสิงโตและหน้าตาที่ดูดื้อรั้นทำให้ได้รับลักษณะของสุนัขพันธุ์ปักกิ่งที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีนมา

อุปนิสัยและอารมณ์

แม้ว่าเจ้าปักกิ่งจะไม่แสดงออกถึงความรักเสมอไป มีความเป็นตัวของตัวเอง (และบางครั้งก็ดื้อรั้น) สุนัขพันธุ์ปักกิ่งมีความน่ารักอยู่ไม่น้อย สนุกกับการเล่นเกม แต่อาจไม่กระตือรือร้นมากพอที่จะเล่นกับเด็ก ๆ ที่ร่าเริงได้ สุนัขปักกิ่งบางตัวมีแนวโน้มที่จะอยู่ห่างจากคนแปลกหน้า ในขณะที่ตัวอื่นจะหัวแข็ง ไม่เหมาะจะเป็นสุนัขนั่งตักของคุณผู้หญิง ไม่กลัวที่จะป้องกันตัวเองและกระโดดเข้าไปในการต่อสู้เล็กน้อย

การดูแล

สิงโตน้อยตัวนี้ชอบการออกไปเดินนอกบ้าน แต่ก็มีความสุขกับการได้กระโดดโลดเต้นไปรอบ ๆ บ้าน ความร้อนที่มากเกินไปเป็นอันตรายถึงชีวิต ดังนั้นในสภาพอากาศที่อบอุ่นควรให้สุนัขอยู่ในบริเวณที่อากาศถ่ายเทสะดวก และมีเครื่องปรับอากาศ ในสภาพอากาศหนาวควรปล่อยให้ออกไปเดินเล่นนอกบ้าน แต่ให้นอนในบ้านตอนกลางคืน เหมาะสำหรับคนที่อาศัยอยู่ในบ้านที่มีพื้นที่จำกัด เช่น อพาร์ทเมนท์
ควรหวีขนให้เป็นประจำทุกสัปดาห์เพื่อป้องกันไม่ให้ขนพันกัน ลักษณะใบหน้ามีจมูกย่นดังนั้นควรทำความสะอาดทุกวันเพื่อป้องกันการติดเชื้อ นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะกรมเพราะมีจมูกแบน

สุขภาพ

สุนัขพันธุ์นี้มีอายุขัยอยู่ระหว่าง 13-15 ปี ปัญหาสุขภาพที่พบได้บ้าง ได้แก่ เพดานอ่อนยื่น สะบ้าเคลื่อน ช่องจมูกตีบ ตาแห้ง (keratoconjunctivitis sicca; KCS) ขนตาขึ้นผิดตำแหน่ง แผลบนกระจกตา ขนตางอกแทงตา และผิวหนังบริเวณที่ย่นอักเสบ นอกจากนี้ยังมีปัญหาเกี่ยวกับนิ่วในกระเพาะปัสสาวะอยู่บ่อย ๆ ไม่ทนต่อความร้อนหรือการวางยาสลบ และลูกสุนัขพันธุ์นี้มักจะต้องผ่าคลอด

ประวัติสายพันธุ์

หากจะเรียนรู้เกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ปักกิ่ง สิ่งแรกที่จะต้องรู้คือตำนานเกี่ยวกับสิงโตและลิง จากเรื่องเล่าพื้นบ้านหากสิงโตจะได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เขารักจะต้องขอร้องเทพผู้คุ้มครองสัตว์ทั้งปวง เชื่อว่า อาชู (Ah Chu) เพื่อให้เทพช่วงเสกให้ร่างกายของสิงโตเหลือเท่าคนแคระ โดยที่ยังคงมีหัวใจและนิสัยของสิงโตอยู่ เป็นที่เล่าขนาต่อกันว่าลูกหลานของการแต่งงานนี้คือสุนัขฟูหลิน (Fu Lin) หรือที่เรียกว่าสุนัขสิงโตแห่งเมืองจีน
สืบย้อนไปในสมัยราชวงศ์ถังในศตวรรณที่ 8 สุนัขสิงโตที่ถูกเรียกว่าปักกิ่งในปัจจุบันถูกเพาะขยายพันธุ์โดยขันทีนพระราชวังและได้รับการดูแลเหมือนเป็นสมาชิกของราชวงศ์ มีแม้กระทั่งคนดูแลเป็นของตัวเอง จนกระทั่งหลังจากปี ค.ศ. 1,000 (สุนัขปักกิ่งที่มีขนาดเล็กกว่าในอดีตเป็นที่รู้จักคนที่ชื่อ สุนัขในแขนเสื้อ เพราะสามารถถูกพาไปไหนมาไหนได้ในแขนเสื้อขนาดใหญ่ของเสื้อผ้าที่ชาวจีนในสมัยนั้นใส่)
การเพราะพันธุ์สุนัขมีมาอย่างต่อเนื่องจนถึงช่วงปีตังกวง (ค.ศ. 1821-1851) หลังจากที่โจรชาวอังกฤษได้บุกเข้าไปในพระราชวังในปี 1860 และนำสุนัขสิงโตของราชวงศ์ 5 ตัวไปยังประเทศอังกฤษ หนึ่งในสุนัข 5 ตัวนั้นถูกมอบให้เป็นของขวัญแก่พระราชินีวิคตอเรีย จากนั้นมีความต้องการขยายพันธุ์สุนัขพันธุ์นี้มากขึ้นและทำให้ความนิยมของสุนัขในพระราชวังอังกฤษมีมากขึ้น การครอบครองสุนัขปักกิ่งเป็นการแสดงถึงความร่ำรวยและมั่งคั่งของชายอังกฤษอยู่หลายทศวรรษ American Kennel Club ได้ขึ้นทะเบียนสุนัขพันธุ์ปักกิ่งในปี 1906 ปัจจุบันนี้ความนิยมก็ไม่ได้ลดลงไปจากอดีต ยังคงเป็นพันธุ์ที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้ชื่นชอบการประกวดสุนัขและผู้ชื่นชอบสุนัขพันธุ์แท้

ชื่อผู้จัดทํา : ศรีรัตน์ ผ่องสวัสดื์

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา 5/5

โรงเรียนศรียานุสรณ์